Brat Szymona Piotra — Andrzej

To Andrzej przyprowadził swojego brata do Jezusa1. Według tego, co mówią dowcipy, święty Piotr nie zawsze był zadowolony z tego pomysłu... 

Źródło: Demotywatory, https://demotywatory.pl/2703576/Dlaczego-Piotr-zaparl-sie-Jezusa, [dostęp: 14.06.2018]. 

Ale o Szymonie Piotrze już było, wróćmy więc do Andrzeja.

Imię to pierwotnie miało formę Andréas, co było zdrobnieniem złożonych imion męskich takich jak: Andróbulos, Androgénes, Androkrátes, Andromedes, Andronikos. Każdy z nich zawiera na początku wyraz anēr (D. andrós) 'człowiek; mężczyzna'. Podane formy są powiązane również przymiotnikiem andreīos 'męski; mężny, dzielny odważny'. W polszczyźnie pojawiło się za pośrednictwem języka czeskiego2. 

Nie udało mi się niestety dotrzeć do źródeł potwierdzających znaczenie imienia tego apostoła w kontekście jego życia. Myślę jednak, że wartym zauważenia jest są dwa wydarzenia z udziałem Andrzeja opisane w Ewangelii: 

"Przechodząc obok Jeziora Galilejskiego, [Jezus] ujrzał dwóch braci: Szymona (…) i brata jego Andrzeja, jak zarzucali sieć w jezioro; byli bowiem rybakami. I rzekł do nich: «Pójdźcie za Mną, a uczynię was rybakami ludzi». Oni natychmiast, zostawiwszy sieci, poszli za nim"3.  

"Kiedy więc Jezus podniósł oczy i ujrzał, że liczne tłumy schodzą się do Niego, rzekł do Filipa: «Gdzie kupimy chleba, aby oni się najedli?» (…) Odpowiedział Mu Filip: «Za dwieście denarów nie wystarczy chleba, aby każdy z nich mógł chociaż trochę otrzymać». Jeden z Jego uczniów, Andrzej (…) rzekł do Niego: «Jest tu jeden chłopiec, który ma pięć chlebów jęczmiennych i dwie ryby; lecz cóż to jest dla tak wielu?». (…) Jezus (…) wziął chleby i odmówiwszy dziękczynienie, rozdał siedzącym; podobnie uczynił i z rybami, rozdając tyle, ile kto chciał"4. 

Powołanie apostołów i cudowne rozmnożenie chleba. W obu wydarzeniach święty Andrzej odgrywa dość istotną rolę. Jego człowieczeństwo5 ma wypełnić się w posłannictwie przewidzianym mu przez Jezusa: ma stać się rybakiem innych, człowiekiem łowiącym innych ludzi, jakby człowiekiem ludzi (lepiej brzmiałoby człowiekiem człowieków, ale cóż, język polski... jest językiem polskim), a także w naiwnej, nadziei na to, że może jednak te kilka chlebów wystarczy. Może początkowo myślał, że go wyśmieją, a jednak zaryzykował i tym samym otworzył drogę dla cudu. 

Przypisy:

1. Por. Święty Andrzej, Apostoł, [w:], Internetowa Liturgia Godzin, http://brewiarz.pl/czytelnia/swieci/11-30.php3, [dostęp: 14.06.2018]. 

2. Por. hasło: Andrzej, [w:], Jan Grzenia, Słownik imion, Warszawa 2002, s. 51. 

3. Mt 4, 18-20, [w:], Pismo Święte Nowego Testamentu, w przekładzie z języka greckiego, oprac. Zespół Biblistów Polskich, Poznań 2013, s. 19-20. 

4. J 6, 5-11, [w:], Pismo Święte..., s. 236-237.

5. Por. etymologia imienia. 

Bibliografia:

1. Ewangelia według świętego Jana, [w:], Pismo Święte Nowego Testamentu, w przekładzie z języka greckiego, oprac. Zespół Biblistów Polskich, Poznań 2013, s. 236.

2. Ewangelia według świętego Mateusza, [w:], Pismo Święte Nowego Testamentu, w przekładzie z języka greckiego, oprac. Zespół Biblistów Polskich, Poznań 2013, s. 20.

3. Hasło: Andrzej, [w:], Jan Grzenia, Słownik imion, Warszawa 2002, s. 51.

4. Święty Andrzej, Apostoł, [w:], Internetowa Liturgia Godzin, http://brewiarz.pl/czytelnia/swieci/11-30.php3, [dostęp: 14.06.2018].